Een bijdrage door Wilma van Nistelrooij
Samenvatting
In 2010 had Wilma een interview met Andre Dumont. Een bekende naam in de MKV geschiedenis maar al een tijdje geen lid meer. Hij heeft echter in de begin periode van onze club veel betekent voor de vereniging. Niet voor niets is de jaarlijkse inzet beker voor de meest actieve MKV'er naar Andre Dumont vernoemd! Inhoud
MKV lid Koen met de Andre Dumont
inzet beker.Inleiding
De Andre Dumont beker wordt jaarlijks tijdens de Algemene Leden Vergadering uitgereikt aan een lid die zich de afgelopen periode door zijn inzet onderscheiden heeft van de overige leden. André Dumont was een van de MKV leden van het eerste uur. Al snel nadat hij lid werd trad hij toe tot het bestuur. De MKV voorzittershamer nam hij over van Hans Tigchelaar, ook was ij voorzitter van gewest zuid van de Nederlandse Kano Vereniging. Na zijn vertrek uit het bestuur is deze beker in het leven geroepen om andere MKV leden te stimuleren om op een positieve wijze activiteiten te ontplooien die bijdragen aan een enthousiaste club, waarbij mensen graag in hun kano op het water te vinden zijn. Maar wie was Andre Dumont eigenlijk? In onderstaand interview beantwoordt hij zelf een aantal vragen.
Wie is Andre Dumont
Ik ben in Bocholtz (L) geboren op 11 januari 1945 en woon nu alweer bijna 40 jaar in Oss. Mijn beroep was bouwkundige en ik was werkzaam in zowel de architectuur, aannemerij en bij adviesbureaus. Na bijna 15 jaar gezondheidsproblemen te hebben gehad, waardoor ik vanaf 1995 thuis ben komen te zitten en na vele operaties is mijn herstel aardig gelukt. Sinds begin dit jaar ben ik met pensioen. Ik ben getrouwd, heb twee kinderen. en twee kleinkinderen.
Oprichting MKV
Heeft u de MKV mede opgericht? Nee, de oprichting was ong. 1,5 jaar voor mijn lidmaatschap van de MKV. Volgens mij is de vereniging door Hans Tigchelaar, de drie broers Martin, Jos en Ton Peters en Jeroen Vrehen opgericht. Ik meen mij te herinneren omstreeks 1973. Er waren toen ongeveer 10 leden.
Hoe en waar is dat begonnen?
Toen ik er bij kwam, werd er geoefend op de Geffense plas en lagen de boten van de vereniging in de Elzenhof, een boerderij in de Ruwaard. De boten moesten met onze privé auto’s worden opgehaald en teruggebracht. Dat kostte meer tijd aan laden en lossen dan de duur van de training. Later hebben we een botenwagen zelf gebouwd op een aanhangwagen. Ook lagen er boten thuis bij de leden. In het begin was het alleen maar oefenen in rechtuit varen en niet omslaan voor mij.
Op de Geffense Plas zijn we begonnen naast het gebouw van de duikvereniging. Soms gingen we naar het Burgemeester Deelenkanaal om wat langer rechtuit te varen, voor wie die techniek al beheerste. Rondjes varen ging ons alleen meestal goed af. Na een paar jaar mochten we gebruik maken van een strook grond van het waterschap tussen het Burgermeester Deelenkanaal en de Ossestraat waar nu het clubhuis is gebouwd. Dat was omstreeks 1975-1976. Nadat het afgebrande winkelcentrum de Ruwaard herbouwd was, hebben we via mij de beschikking gekregen over de oude bouwkeet van die bouw en dat is ons eerste clubhuis met botenopslag geworden. Dat was omstreeks 1978/1979 als ik mij goed herinner.
Er waren dus Eski’s, slalomboten en alles wat nog meer op een kano leek. Er werd zelfs nog eens met een opblaasbare boot gevaren. Er was ook een Canadees. Wie daar de eigenaar van was weet ik niet meer. In het begin was er eigenlijk geen kanodiscipline. We deden maar wat Hans als trainer ons opdroeg. Pas veel later is er een wedstrijdgroep gekomen en werd er naar het buitenland gegaan om wildwater te varen op bijvoorbeeld de Erft, Lesse, Ourthe etc. Maar dat was zeker pas na 1978. Nadien is er in het zwembad geoefend met slalomboten in eskimoteren.
De boten
Met welke boten zijn jullie begonnen, van jullie zelf of van de club? Hans Tigchelaar, de gebroeders Peters en Jeroen Vrehen hadden een eigen boot. Respectivelijk een Eski en slalomboten. Zelf bezat ik ook een recreatie tour-boot van 62 cm breedte en bijna 4,5 m lang, een niet te tillen bakbeest. Maar ik sloeg er nooit in om, zelfs niet dwarsliggend op de Erft en Lesse. Marco, mijn zoon had een slalomboot (DD Stipyaksboot, extra plat). Volgens mij waren er een paar Eski’s bij de club en enkele jaren later hebben we boten erbij gekocht.
De eerste jaren van de club
Welke activiteiten werden er die eerste jaren gedaan? Veel gezelligheidsactiviteiten, zoals gezamenlijk tochten op de Hertogswetering, varen op de Maas en deelnemen aan vaarkampen van de Nederlandse Kano Bond. Gezelligheid was naast het hoofddoel, het goed leren varen op stromend en stilstaand water en soms ook op wildwater, de hoofdzaak.
Hoe groot was de club in de beginjaren en hoe lang bent u lid geweest? Dat varieerde, soms waren er 20 leden, soms meer dan 50 leden. Later was het gemiddelde ca. 75 leden. Ik ben niet erg lang lid geweest. Ik dacht ca. 15 jaar. Ik weet eigenlijk niet meer wanneer ik ben gestopt. Volgens mij ergens einde 1988. Ik twijfel of dat kwam doordat ik niet meer kon varen door mijn rugproblemen of omdat wij toen steeds 6 maanden van het jaar in Frankrijk woonden en mijn echtgenote daar werkte.
Vaart u nu nog wel eens?
Nee, dat is door mijn rugproblemen bijna niet mogelijk. En ik ben ook een beetje ouder en (iets) strammer geworden. Ik sport nu veel, onder andere door urenlang (bijna snel)wandelen.
Voorafgaand aan dit interview gaf Andre aan altijd met plezier lid te zijn geweest van de MKV. Hij voelde zich vereerd dat de inzetbeker naar hem vernoemd is. Wij hopen dat in de toekomst nog vele enthousiaste MKV vrijwilligers kans maken deze wisseltrofee te winnen! Mat dank aan Andre!
RSS-syndicatie | Contact | Administrator Login